In elke provincie werken de diensten voor pleegzorg samen om kandidaat-gezinnen voor te bereiden op pleegzorg. De procedure kan per provincie wel een beetje verschillen, maar de voorbereiding gebeurt aan de hand van gemeenschappelijke informatie-avonden en individuele gesprekken. In die periode informeren wij u over de formele gang van zaken en over belangrijke thema’s in pleegzorg: het inschatten wat de komst van een pleegkind met zich meebrengt, hoe verlies verwerken, hechting van kinderen, begrijpen wat loyaliteit inhoudt, hanteren van (soms moeilijk) gedrag, ….
De voorbereidingsprocedure neemt algauw enkele weken tot maanden in beslag. Die tijd is vaak nodig om alle informatie goed te laten doordringen.
Wij willen weten of we met u kunnen samenwerken en of een veilige en verantwoorde plaatsing van een pleegkind bij u mogelijk is. Verzorgen, opvoeden en beschermen, helpen bij vertraging in de ontwikkeling, ondersteunen in het vormen van identiteit, voorbereiden op volwassen taken…zijn belangrijke vaardigheden, ook in pleegzorg.
U kunt aangeven wat uw mogelijkheden en grenzen in pleegzorg zijn.
Als de voorbereidingsfase is afgerond en u bent aanvaard als pleeggezin, is het wachten op een goede ‘match’ tussen een pleegkind en uw gezin. Dit betekent wat u als gezin kunt bieden ook zo goed mogelijk moet aansluiten bij wat het pleegkind nodig heeft. Niet elk kind kan dus in om het even welk gezin terecht!
De hierboven beschreven werkwijze geldt voor de zogenaamde ‘bestandspleegouders’, mensen die een kind opvangen dat zij vooraf niet kenden.
Het gebeurt ook dat mensen een kind in hun gezin opnemen dat ze wel reeds kennen (neefje, buurjongen, kleinkind, kind uit de klas…). Dit noemt men ‘netwerkpleegzorg’. Deze laatste vorm is het laatste tiental jaren sterk toegenomen en wordt net als ‘bestandspleegzorg’ (opvang van onbekend kind) financieel ondersteund.
Informele opvang houdt steeds risico’s in op onoplosbare meningsverschillen over bijvoorbeeld de kleding, het schoolgeld, enz. Voor alle betrokkenen is het goed om dit officieel te regelen. We noemen dit ‘formele’ opvang. Er worden afspraken gemaakt over bijvoorbeeld de bezoekregeling tussen ouders en kind, over de begeleiding…